1. HABERLER

  2. YAŞAM/HOBİ

  3. Yunus Emre'nin Aşk ile En Güzel Şiirleri ve Sözleri
Yunus Emre'nin Aşk ile En Güzel Şiirleri ve Sözleri

Yunus Emre'nin Aşk ile En Güzel Şiirleri ve Sözleri

İslam Tasavvufunun en iyi düşünürlerinden biri olan Yunus Emre'yi yakından tanımaya ne dersiniz? İşte Yunus Emre'nin Sözleriyle, şiirleriyle birlikte ilmi diyarlara yelken açıyoruz. En güzel Yunus Emre sözleri ve şiirleri burada.

A+A-

Yunus Emre'nin adını ilk olarak daha okula gitmeden ilköğretime giden ablamdan duymuştum. O gün bugündür Yunus Emre ile yaşar oldum. Halkın ozanı, İslam tasavvuf düşünürü olan Yunus Emre'yi gelin şiirleri, sözleri ve yaşantısıyla daha da yakından tanıyalım. İşte, en güzel şiirleri ve sözleriyle Yunus Emre;

Yunus Emre Kimdir?

Yunus Emre, Anadolu’da Türkçe şiirin öncüsü, filozof ve Anadolu’da yaşamış tasavvuf ve halk ozanlarımızdan biridir. Türk İslam düşünürü olan Yunus Emre, 1991 yılı UNESCOtarafından Yunus Emre’nin doğumunun 750. yılı olarak anılmıştır. Anadolu’da yetişen en büyük tasavvuf erlerinden ve Türk dili ve edebiyatı tarihinin en büyük şairlerinden biri olan Yunus Emre’nin hayatı ve kimliğine dair hemen hemen hiçbir bilgi yoktur. Yunus’un bazı mısralarından yola çıkarak 1273’de Konya’da ölen, tasavvuf edebiyatının en en büyük ustası Mevlana Celalettin Rumi ile karşılaştığı anlaşılmaktadır. Bundan yola çıkarak Yunus Emre’nin 1240’lı yıllardan daha sonra yaşadığı tespit ediliyor. Bilinen hususlar O’nun Risalet’i Nushiyye adlı eserinin 1308 yılında yazmış olması ve 1321 tarihinde vefat etmesidir. Yani Yunus Emre 13.yüzyılın ikinci yarısı ve 14. yüzyılın başlarında yaşamıştır. Yunus Emre’nin şiirlerinden yola çıkarak bu çıkarımın doğru olduğu bilgilerine varıyoruz.

Yunus Emre'nin Türbesi Nerede?

Yunus Emre Sivrihisar yakınlarında Sarıköy’de doğmuş, çiflik işleriyle meşgul olmuştur. Taptuk Emre adındaki bir şeyhe intisap etmiş, tekkelerde yaşamış veliliğe ermiştir. Anadolu’da on ayrı yerde mezarı olan Yunus Emre tarihi kaynaklara göre Sarıköy’de ölmüştür. Günümüzde Eskişehir- Ankara yolu üzerinde Sarıköy istasyonu yakınında, Yunus Emre’nin türbesi ve müzesi bulunmaktadır. Yunus Emre, dünya kültür ve medeniyet tarihinde önemli bir yere sahip, kültürümüzün en değerli mihenk taşını oluşturmaktadır.

Yunus Emre’nin amacı, İnsanlığı evrensel  sevgi platformunda birleştirmektir. Dünyadaki tek dilin sevgi olduğunu anlatmak için yazılarını, şiirlerini bu yönden ele almıştır. Sevgi yoluyla ebediyete adımlar atıyor. Her şey ölür, yok olur sadece yaşayan insanın duyguları ve hissettikleridir. Ölümsüz olmak istiyorsanız, sevgiyi ölümsüz kılmak gerekiyor.

 

Yunus Emre'ye Ait En Güzel Sözler

Yunus Emre'nin en sevilen, anlamlı, içinizi açacak kimi zamanda sizlere akıl verecek en güzel özlü sözlerini sizler için bir araya getirdik. Yunus Emre'yi Yunus Emre yapan çok güzel sözler;

 

- Maharet güzeli görebilmektir,sevmenin sırrına erebilmektir. Cihan, alem herkes bilsin ki şunu; en büyük ibadet sevebilmektir..

 

- Türlü türlü cefanın adını aşk koymuşlar.

 

- Biz geImedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüIIerdir, gönüIIer yapmaya geIdik.

 

- Hoştur bana senden gelen.Ya gonca gül,yahut diken. Ya hayattır, yahut kefen. Nârın da hoş,  nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.

 

- Olsun be aldırma Yaradan yardır. Sanma ki zalimin ettiği kârdır. Mazlumun ahı indirir şâhı. Her şeyin bir vakti vardır.

 

- Beni bende demen bende değilem, bir ben vardır bende benden içeri.

 

- Eğer hor eğer hürmet kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen aşı yemeğe kim gelir.

 

- Ey hayat ırmağından su içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor?

 

- Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.

 

 

- Dünyada dertsiz baş olmaz. Derd’olanın ahi dinmez.

 

- Ey hayat ırmağından şu içenler! Gelin soralım canlara ki güzelliği ne oldu da gidiyor. Ben hep seninim diyordu, şimdi neyi buldu da gidiyor.

 

- Yaradılanı hoş gör, Yaradan’dan ötürü.

 

- Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

 

- İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendini bilmezsen, bu nice okumaktır.

 

- Kimde bir güzellik varsa bilsin ki ödünçtür.

 

- Söz ola kese başı, söz ola kese savaşı…

 

- Elif okuduk ötürü, pazar eyledik götürü, Yaratılmışı hoş gördük, Yaratandan ötürü.

 

- Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder.

 

- Bir kez gönüI yıktın ise bu kıIdığın namaz değiI, yetmiş iki miIIet dahi eIin, yüzün, yumaz değiI.

 

 - Ya elim al kaldır beni. Ya vaslına erdir beni. Çok ağlattın güldür beni. Gel gör beni aşk neyledi.

 

- Eğer, ilerde bir gün ‘keşke’ demek istemiyorsan, üç şeyi doğru seç: Eşini, işini, arkadaşını.

 

- Eğer hor eğer hürmet Kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen aşı Yemeğe kim gelir.

 

- Hiç hata yapmayan insan, hiçbir şey yapmayan insandır ve hayatta en büyük hata, kendini hatasız sanmaktır.

 

 

***

- Bu dünyaya gelen gider

Yürü fani dünya, sana gelende gülmüş var mıdır?

****

- Gelin tanış olalım

 İşi kolay kılalım

 Sevelim sevilelim

 Dünyaya kimse kalmaz

***

- Eğer bir müminin kalbin kırarsan;

Hak'ka eylediğin secde değildir

***

- Edebim el vermez edepsizlik edene.
Susmak en güzel cevap, edebi elden gidene!

 

En Güzel Yunus Emre'nin Şiirleri

Halk ozanı, tasavvuf dünüşünürü Yunus Emre'nin birbirinden güzel şiirlerini sizler için bir araya getirdik. Yunus Emre'nin şiirleri hepsi birbirinden kıymetlidir, ancak sizler için en çok okunan şiirlerini derledik. Yunus Emre'nin bu şiirlerini, ilahilerini okumadan geçmeyiniz.

 

Şöyle Garip Bencileyen

Acep şu yerde var mı ola

Şöyle garip bencileyin

Bağrı başlı, gözü yaşlı

Şöyle garip bencileyin

 

Gezdim Rum ile Şam'ı

Yukarı elleri kamu

Çok istedim, bulamadım

Şöyle garip bencileyin

 

Bendeler garip olmasın

Firkat oduna yanmasın

Hocam kimseler olmasın

Şöyle garip bencileyin

 

Bir garip ölmüş diyeler

üç günden sonra duyalar

Soğuk su ile yuyalar

Şöyle garip bencileyin

 

Söyler dilim ağlar gözüm

Gariplere göyner özüm

Meğer ki gökte yıldızım

Ola garip bencileyin

 

Nice bu dert ile yanam

Ecel ere bir gün ölem

Meğer ki sinimde bulam

Şöyle garip bencileyin

 

Emrem Yunus biçare

Bulunmaz derdine çare

Var imdi gez şardan şare

İste garip bencileyin

 

***

Gel Gör Beni Aşk Neyledi

Baştan Ayağa Yareyim 

Gönlüm düştü bu sevdaya

Gel gör beni aşk neyledi

Başımı verdim kavgaya

Gel gör beni aşk neyledi

 

Ben yürürüm yana yana

Aşk boyadı beni kana

Ne akilim ne divane

Gel gör beni aşk neyledi

 

Mecnun oluben yürürüm

Dostu düşümde görürüm

Uyanır melul olurum

Gel gör beni aşk neyledi

 

Aşkın beni mest eyledi

Aldı gönküm hasteyledi

Öldürmeğe kast eyledi

Gel gör beni aşk neyledi

 

Gah eserim yeller gibi

Gah tozarım yollar gibi

Gah akarım seller gibi

Gel gör beni aşk neyledi

 

Akan sulayın çağlarım

Dertli yüreğim dağlarım

Yarim için ben ağlarım

Gel gör beni aşk neyledi

 

Benzim sarı, gözlerim yaş

Bağrım pare, ciğerim baş

Halden bilen dertli kardaş

Gel gör beni aşk neyledi

 

Miskin Yunus biçareyim

Baştan ayağa yareyim

Dost elinden avareyim

Gel gör beni aşk neyledi

 

***

Bir Ben Vardır Benden İçeri

Severim ben Seni candan içeru
Yolum vardır bu erkandan içeru

Şeriat, tarikat yoldur varana
Hakikat meyvası andan içeru

Dinin terk edenin küfürdür işi
Ol ne küfürdür, imandan içeru

Beni bende demen, ben de değilim
Bir ben vardır bende, benden içeru

Beni benden alana ermez elim
Kim kadem basa Sultandan içeru

Süleyman kuş dilin bilir dediler
Süleyman var, Süleyman'dan içeru

Tecelliden nasip erdi kimine
Kiminin maksudu bundan içeru

Senin aşkın beni benden alıptır
Ne şirin dert bu, dermandan içeru

Miskin Yunus, gözü tuş oldu Sana
Kapıda bir kuldur, Sultandan içeru

 

***

 Bana Seni Gerek Seni

Aşkın aldı benden beni, bana seni gerek seni
Ben yanarım dün ü günü, bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum, bana seni gerek seni

Aşkın aşıkları öldürür, aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur, bana seni gerek seni

Aşkın şarabından içem, Mecnun olup dağa düşem
Sensin dün ü gün endişem, bana seni gerek seni

Sofilere sohbet gerek, Ahilere Ahret gerek
Mecnunlara Leyli gerek, bana seni gerek seni

Eğer beni öldüreler, külüm göke savuralar
Toprağım anda çağıra, bana seni gerek seni

Cennet Cennet dedikleri birkaç köşkle birkaç huri
İsteyene ver sen anı, bana seni gerek seni

Yunus'dürür benim adım, gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum, bana seni gerek seni

 

***

Çıktım Erik Dalına

Çıktım erik dalına, anda yedim üzümü

Bostan issi kakıyup, der ne yersin kozumu

 

Kerpiç koydum kazana, poyraz ile kaynattım

Nedir deyip sorana, bandım verdim özünü

 

İplik verdim çulhaya, sarıp yumak etmemiş

Becit becit ısmarlar, gelsin alsın bezini

 

Bir serçenin kanadın, kırk kağnıya yüklettim

Kırk çift dahi çekmedi, şöyle kaldı yazılı

 

Bir sinek bir kartalı, salladı vurdu yere

Yalan değil gerçektir, ben de gördüm tozunu

 

Bir küt ile güreştim, elsiz ayağım aldı

Güreşip basamadım, göyündürdü özümü

 

Kaf dağından bir taşı şöyle attılar bana

Öğlelik yere düştü, bozayazdı yüzümü

 

Balık kavağa çıkmış, zift turşusun yemeğe

Leylek koduk doğurmuş, bak a şunun sözünü

 

Gözsüze çu el eyledim, sağır sözüm anladı

Dilsiz çağırıp söyler, dilimdeki sözümü

 

Bir öküz boğazladım, kakladım sere kodum

Öküz issi geldi eydür, boğazladın kazımı

 

Anda da kurtulmadım, nidesimi bilmedim

Bir çerçi de geldi eydür, kanı aldın gözgümü

 

Gördüm kaplubağayı, yanın seğirdüpdür gider

Sordum kanda gidersin, Kayseriyedir azimi

 

Yunus bir söz söylemiş, hiç bir söze benzemez

Münafıklar elinden, örttü mana yüzünü

 

***

Bir Gün

Bir gün ol Hazret'e karşu varam ağlayu ağlayu

Azraile hem canımı verem ağlayu ağlayu

 

Çün Azrail ala canım, geçe benim ömrüm günüm

Kefen ola cümle donum, geyem ağlayu ağlayu

 

Ben yürürem yana yana, gözüm yaşı döne kana

Bir gün şol karanlık sine, girem ağlayu ağlayu

 

Mühür uralar dilime, zincir uralar koluma

Amel defterim elime, alam ağlayu ağlayu

 

Aşık Yunus'un budur işi, yoluna fedadır başı

İman et bize yoldaşı, deyem ağlayu ağlayu

 

***

Ben Gelmedim Dava İçin

Benim bunda kararım yok, ben bunda gitmeğe geldim
Bezirganem metaım çok, alana satmağa geldim

Ben gelmedim dava için, benim işim sevi için
Dost'un evi gönüllerdir, gönüller yapmağa geldim

Dost esrüğü deliliğim, aşıklar bilim neliğim
Denşürüben ikiliğim, birliğe bitmeğe geldim

Ol hocamdır ben kuluyum, Dost bağçesi bülbülüyüm
Ol hocamın bağçesine, şad olup ötmeğe geldim

Bunda biliş olan canlar, anda bilişirlermiş
Bilişüben Hocamla, halim arzetmeğe geldim

Yunus Emre aşık olmuş, Maşuka derdinden ölmüş
Gerçek erin kapısında, canım arz etmeğe geldim.

 

***

Allah Sana Sundum Elim

Sensin kerim, sensin rahim, Allah sana sundum elim

Senden artık yoktur emin, Allah sana sundum elim

 

Ecel geldi vade erdi, bu ömrüm kadehi doldu

Kimdir ki içmeden kaldı, Allah sana sundum elim

 

Gözlerim göğe süzüldü, canım göğüsten üzüldü

Dilim tetiği bozuldu, Allah sana sundum elim

 

Üş biçildi kefen donum, Hazret'e yönelttim yönüm

Acep nice ola halim, Allah sana sundum elim

 

Urdular suyum ılıdı, kavim kardeş cümle geldi

Esen kalsın kavim kardeş, Allah sana sundum elim

 

Geldi salacam sarılır, dört yana sala verilir

El namazıma derilir, Allah sana sundum elim

 

Salacamı getirdiler, makberime yetirdiler

Halka olup oturdular, Allah sana sundum elim

 

Çün cenazeden şeştiler, üstüme toprak saçtılar

Hep koyubeni kaçtılar, Allah sana sundum elim

 

Yedi Tamu, sekiz Uçmak, her birinin vardır yolu

Her bir yolda yüzbin çarşı, Allah sana sundum elim

 

Geldi Münker ile Nekir, her birisi sordu bir dil

İlahi Sen cevap vergil, Allah sana sundum elim

 

Görün acep oldu zaman, gönülden eyleniz figan

Ölür çün anadan doğan, Allah sana sundum elim

 

Yunus tap uzat bu sözü, Allahına dutgıl yüzü

Didardan ayırma bizi, Allah sana sundum elim

 

***

  Yusuf’u Kaybettim Kenan İlinde

  Yıllarca Mevla"ya yalvardı durdu,

   Esen rüzgarlardan Yusuf"u sordu

  “Yusuf"um, Yusuf"um nerde ?” diyordu,

   Ağlar Yakub ağlar Yusuf"um deyu.

 

   Ben bir Yakub idim, kendi halimde,

   Mevla"nın ismi var idi dilimde,

   Aldırdım Yusuf"u Kenan ilinde,

   Ağlar Yakub ağlar Yusufum deyu.

   Kaybettim Yusufu Kenan ilinde,

   Ağlar Yakub ağlar Yusufum deyu.

 

   Akardı Yakub"un gözünün yaşı,

   “Ah !” çektikçe eritir dağları taşı,

   Yusuf"u kuyuya attı kardeşi,

   Ağlar Yakub ağlar Yusufum deyu.

 

   Attılar kuyuya şehit kastına,

  Cebrail yetişti Mevla dostuna,

   İhlas ile çıktı suyun üstüne,

  Ağlar Yakub ağlar Yusufum deyu.

 

  Kenan"ın kurtları toplanıp geldi,

  Biz yemedik diye içtiler andı,

  Yakub"un feryadı arşa dayandı,

  Ağlar Yakub ağlar Yusufum deyu

 

***

 Yusuf Bulurken Ken’an Bulunmaz

Bir ne derttir ana derman bulunmaz

Ya bu ne yaredir zahmı belirmez

 

Yitürdüm Yusuf'um Ken'an elinde

Yusuf'um bulundu, Ken'an bulunmaz

 

Beyim arif isen, var sen yolunca

Bunda başlar yiter, kanlar sorulmaz

 

Manisiz kişiden hiç nesne gelmez

Kovası yok kuyudan su çekilmez

 

Kuyu cismindürür mani kovası

Çekerler kovayı suyu belirmez

 

Erenler kapısı, mürüvvet kapısı

Sıtk ile gelenler, mahrum gülünmez

 

Yunus bu manide gark oldu gitti

Geri gelmekliğe aklı belirmez

HABERE YORUM KAT

UYARI: Bir Yorum Yapın |HABERE YORUM KAT| Diğer Ziyaretçilerle Düşüncelerini Paylaş